مشاور جوان

آینده پژوهی

چه ديدگاهي راجع به آيندهي جهان، جامعه، آموزش و پرورش، خانواده و يا شخص خود داريد؟

انسان ذاتاً نسبت به آینده کنجکاو است. بنابراین همه ما -آگاهانه یا ناآگاهانه- به آیندهی جهان، جامعه یا سازمانی که در آن کار میکنیم، شهر و استانی که در آن زندگی میکنیم، خانوادهایی که داریم یا خواهیم داشت، و همچنین به آیندهی خودمان فکر میکنیم.

فکر کردن به آینده (=آیندهاندیشی) اغلب با "پیشبینی" آینده همراه است.

پیشبینی متضمن “تصویرسازیِ“ مثبت یا منفی نسبت به آینده است. (تصویرهای خوب ما را امیدوار، و تصویرهای بد گاهی ما را ناامید میسازند).

تصویرهای ما از آینده نقش کلیدی در موفقیت یا شکست ما بازی میکنند

فردریک پولاک -مورخ ونویسندهی هلندی- پنج دهه پیش از این   (در اوایل کار آیندهپژوهی) در کتابش به نام "تصویرهای آینده” نشان داد که موفقیت وعظمت ملتها و تمدنها در طول تاریخ ثمرهی تصویرهای مثبت آنها از آینده بوده است.

این قاعده نه تنها در مورد ملتها و تمدنها، که در مورد سازمانها، خانوادهها و حتی افراد نیزصدق میکند.

حال ما به عنوان کارکنان یکی از سازمان ها به این سؤالات چه پاسخی می دهیم :

1. چه تصویری از آیندهی شغلی خود داریم ؟ آیندهی شغلی خود را چگونه "پیشبینی" کردهایم؟ (تصویر این آینده چگونه در ذهن ما شکلگرفته است؟ آن را از کجا آوریدهایم؟)

2. این تصویر مثبت است یا منفی؟

•           چگونه میتوانیم این پیشبینی (یا تصویر) را شفافتر و کاملتر کنیم؟

•          چگونه مطمئن هستیم که بهترین آیندهی شغلیِ ممکن را برای خود تصویر کردهایم؟

پاسخ به این سؤالات می تواند به ما کمک کند

گروه مشاوره جوان دبیرستان  شهید رجایی